Coraz częściej spotykam osoby, które, nawet zupełnie przypadkiem, mówią o wypaleniu, braku równowagi emocjonalnej. O trudnościach w pracy, o poczuciu braku sensu, o chęci przeorganizowania wszystkiego, bo „tak dalej się nie da”. Bywa, że dzieje się to w mniejszym lub większym dole nastroju. I co ważne, te rozmowy nie zawsze toczą się w środowisku branżowym czy zawodowym. Temat wypalenia powoli staje się codziennością, która dotyka nas niezależnie od tego, gdzie pracujemy, jakie mamy stanowisko oraz w jakich okolicznościach się spotykamy.
Wypalenie zawodowe z mojej osobistej perspektywy – psychologa, coacha, coacha kryzysowego, HRowca, człowieka, który lubi swoją pracę (czasem aż za bardzo)
Wypalenie zawodowe to trudny temat. Czasem przychodzi tak cicho, że zauważamy je dopiero gdy potrzebujemy wsparcia. Problem ten zainteresował mnie już dawno temu, jeszcze w czasie studiów. Z tego powodu napisałam pracę magisterską na podstawie własnych badań przeprowadzonych w miejscu, gdzie pracowałam w Niemczech. Było to środowisko pielęgniarskie wspierające seniorów w domu spokojnej starości. Chciałam sprawdzić, czy o wypaleniu pracowników decydują wyłącznie czynniki stresogenne.
Wyniki pokazały coś ciekawego: czasem kluczowe nie jest to, ile mamy stresu, lecz ile mamy przy tym doświadczamy… dobrego. Brak pozytywnych czynników w pracy, takich jak poczucie sensu, wspierający przełożony czy możliwość „zwentylowania się” w zaufaniu, pośrednio wpływał na to, jak mocno odczuwane było wypalenie. Mówiąc inaczej: to, co trudne, stawało się jeszcze trudniejsze, gdy brakowało wsparcia. Czynniki pozytywne mogły nawet zahamować rozwój wypalenia. Wyniki te były na tyle ciekawe i były repliką wówczas bardzo nowatorskich badań, że miałam nawet okazję przedstawić je na konferencji psychologicznej w Norymberdze („Zusammenhänge zwischen Belastungen, Ressourcen und Burnout bei der Pflege von Demenzpatienten in Seniorenwohngemeinschaften”, 45. Kongress Deutsche Geselchaft für Psychologie, Nüremberg, Sep 17, 2006).
Do dziś wracam myślami do tych badań. Minęło prawie 20 lat, a pracując z osobami wypalonymi, widzę, że ich wnioski wciąż są aktualne. Warto patrzeć na to podstępne zjawisko także przez pryzmat pozytywnych bodźców w pracy.
Co to jest wypalenie zawodowe? Co oznacza wypalenie zawodowe?
Wypalenie zawodowe to stan psychicznego, fizycznego i emocjonalnego wyczerpania wywołany długotrwałym odzczuwanym stresem w pracy. To znacznie więcej niż chwilowe zmęczenie, to głębokie osłabienie motywacji, spadek efektywności i poczucie, że praca traci sens. Co ważne, może być efektem zarówno trudnych warunków pracy, jak i naszym odbiorem sytuacji lub też skłonnością do tworzenia sobie stresu poprzez np. chęć tworzenia, działania i bycia zawsze na 200%.
W efekcie codzienne obowiązki zawodowe przestają dawać satysfakcję, a zaczynają odbierać energię, prowadząc do emocjonalnego dystansu i braku efektywności.
Definicja Christiny Maslach – trzy główne objawy wypalenia
Według badań Christiny Maslach i Susan E. Jackson (1981, 1986), które doprowadziły do stworzenia Maslach Burnout Inventory (MBI), wypalenie zawodowe składa się z trzech kluczowych wymiarów:
- Wyczerpanie emocjonalne,
- Depersonalizacja (cynizm i dystans wobec pracy oraz innych osób),
- Obniżone poczucie dokonań osobistych.
W związku z występowaniem trzech filarów, mówi się o syndromie wypalenia zawodowego. Ta klasyczna definicja jest podstawą dzisiejszego rozumienia zjawiska. Od 2019 roku WHO włączyła wypalenie do klasyfikacji ICD-11 jako „zjawisko zawodowe” (occupational phenomenon), podkreślając, że dotyczy ono wyłącznie kontekstu pracy, a nie jest zaburzeniem medycznym.
Wypalenie zawodowe w pracy wśród nauczycieli, pielęgniarek i pracowników HR?
Starsze badania wskazywały, że najczęściej dotykało ono grup zawodowych takich jak lekarze, pielęgniarki, nauczyciele. Było to wiązane z wyjątkowo dużym kontaktem z drugim człowiekiem w tych zawodach. Z nowszych badań jednak, w tym danych Gallupa 2025 wynika, że poziom zaangażowania pracowników w Europie jest wyjątkowo niski i jest zauważalny jego negatywny trend, co może świadczyć o rosnącym ryzyku wypalenia dotykającym zatem bardziej różnorodne grupy zawodowe. Dziś otwarcie mówi się o wypaleniu również wśród pracowników HR, usługach, IT i innych branżach.
Według raportu Gallup: State of the Global Workplace 2025:
- Zaangażowanie pracowników na świecie spadło do 21% (z 23% w 2023),
- W Europie poziom zaangażowania pozostaje najniższy na świecie – zaledwie 13%,
- W Polsce wynik jest jeszcze niższy – tylko 8% osób jest zaangażowanych w pracy.
Jak już pisałam na moim blogu w artykule Zdrowie psychiczne. Jak dbać o zdrowie psychiczne, zanim zacznie się kruszyć? pogarszająca się sytuacja psychiczna w społeczeństwie przekłada się zarówno na życie zawodowe, jak i prywatne.
Wypalenie zawodowe – objawy, na które warto zwrócić uwagę
Typowe oznaki wypalenia zawodowego to m.in.:
- przewlekłe zmęczenie i brak energii,
- spadek koncentracji i efektywności,
- pogorszona odporność i częstsze choroby,
- drażliwość, cynizm, obojętność,
- poczucie bezsensu i frustracji,
- unikanie kontaktów społecznych.
Czym objawia się wypalenie zawodowe? To synergia powyższych symptomów, które razem utrudniają normalne funkcjonowanie. Ile czasu zatem trwa wypalenie zawodowe?
To zależy od osoby. U niektórych trwa kilka miesięcy, u innych latami. Skuteczność leczenia jest silnie związana z tym, jak szybko reagujemy i podejmujemy działania oraz w jakim środowisku przebywamy.
Co na wypalenie zawodowe?
Skuteczne działania obejmują:
- odpowiedni odpoczynek – czasem konieczne jest L4 z powodu wypalenia zawodowego,
- wsparcie psychologiczne, terapeutyczne lub coachingowe,
- reorganizację pracy i wprowadzenie granic,
- zdrowy tryb życia: sen, dieta, aktywność fizyczna,
- odnalezienie sensu pracy i pozytywnych czynników w miejscu pracy,
- w końcowej fazie powrót do budowy swojego środowiska pracy na swoich mocnych stronach, talentach.
Posłuchaj opinii jednej z moich klientek, której przyszło się zmierzyć ze stanem wypalenia:
„Uważam, że świetnie się z Tobą pracowało, bo przede wszystkim, słuchasz. Jak dla mnie było to fantastyczne, głównie ze względu na fakt, że „przez Ciebie” usłyszałam siebie. Spotkałyśmy się w momencie, gdy stałam „pod ścianą” tak wielką, że obejście jej wydawało mi się niemożliwe. Sił, których zawsze miałam zgromadzone złoże – zabrakło. Motywacja, którą zwykle miałam z nadwyżką – zniknęła… Ciężki moment. Na szczęście już za mną.
Z każdym mijającym spotkaniem było lepiej, małymi, ale odważnymi krokami zaczęłam iść. Dziś na nowo mam siłę, by świat układać po swojemu. Cieszyć się tym, co mi daje, ale brać tylko to, co chcę. Myślę, że spokój i siła, którą z całą pewnością masz, jest swoistym darem, którym umiejętnie się dzielisz. Jeszcze raz bardzo Ci dziękuję .Zofia
Menadżer”
Tą, oraz więcej opinii moich klientów znajdziesz na stronie Opinie.
Jak leczyć wypalenie zawodowe?
To proces: rozmowa ze specjalistą, techniki radzenia sobie ze stresem, zmiana priorytetów, a czasem decyzja o zmianie pracy. Czasem L4 to pierwszy krok, ale kluczowe jest rozwiązanie przyczyn. Jak pokonać wypalenie zawodowe?
Wymaga odwagi i autorefleksji:
- Co daje mi energię?
- Co ją odbiera?
- Jak mogę zadbać o równowagę?
- Co mówi moje ciało, kiedy się buntuje i jak mogę go lepiej słuchać?
Pamiętaj, że wypalenie to nie słabość. To sygnał ciała, że trzeba coś zmienić, zanim przerodzi się w jeszcze większy problem, np. stan depresyjny, choroby układu krążenia, choroby psychosomatyczne.
Co możesz zrobić, jeśli czujesz, że problem wypalenia dotyczy Ciebie?
Jestem psychologiem, certyfikowaną coachem ICC, coachem kryzysowym, HRowcem, kobietą. Pracuję z kobietami i mężczyznami doświadczającymi wypalenia: matkami, ojcami, liderkami i liderami, poszukiwaczkami spokoju i własnej drogi, a także z nastolatkami. To, co mnie wyróżnia to właśnie różnorodna perspektywa patrzenia na problem wypalenia.
- Pracuję z uważnością psychologa i dynamiką coacha, również coacha kryzysowego.
- Znam środowisko pracy zarówno od strony pracownika, jak i HRowca, w tym trenera.
- Jestem również mentorem wspierających osoby w wybraniu nowej ścieżki zawodowej, przebranżowieniu się. Pomagam odnaleźć pasję, talent, z którymi można podzielić się na rynku, a także przygotować narzędzia do tego: dopasować CV, profil na LinkedIn i przygotować do rozmowy rekrutacyjnej. Więcej o tym przeczytasz w artykule Praca marzeń – jak przełamać status quo i zajęcie, które naprawdę daje satysfakcję?
- Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia w odzyskaniu równowagi, lepszego zarządzania energią lub odnalezienia własnej drogi, umów się na spotkanie. Razem możemy znaleźć sposób, by Twoja praca i życie codzienne stały się bardziej satysfakcjonujące i mniej obciążające.
🔗 Umów się na spotkanie wybierając termin z kalendarza. Pierwsza sesja to pełnowartościowa sesja Na Dobry początek -50%, abyś przekonał(a) się, jak pracuję i co razem możemy zrobić.
Jeśli chcesz przeczytać jak moi Klienci widzą Dobrą zmianę, zapraszam Cię do artykułu Jak Dobra zmiana wygląda oczami moich klientów? Poznaj 6 wyróżników i sposoby, jak wprowadzamy ją z klientami w życie i pracę.
Podsumowanie
Wypalenie zawodowe to głęboki stan wyczerpania, wymagający uważnego diagnozowania i profesjonalnego wsparcia. Definicja Ch. Maslach (wyczerpanie, dystans, brak efektywności) pomaga zrozumieć mechanizm zjawiska. Brak pozytywnych bodźców w pracy często potęguje negatywne efekty stresu, a światowe trendy pokazują, że zaangażowanie pracowników globalnie maleje, szczególnie w Europie i Polsce. Na szczęście, kompleksowa wiedza, doświadczenie i wsparcie są w stanie skutecznie zapobiegać, a także pomagać wyjść silniejszym z kryzysu.
Wszystkiego dobrego!
Justyna
PS: dla tych, którzy surfują po LinkedIn relacja z wydarzenia branżowego na temat wypalenia zawodowego: Wypalenie zawodowe – dlaczego warto o tym rozmawiać
Przy okazji zachęcam do dołączenia do mojej sieci na tym portalu!
